Ploegmaat van Philipsen en van der Poel stopt plots met koersen op 27-jarige leeftijd

Een opvallend afscheid bij Alpecin-Premier Tech, de ploeg van Mathieu van der Poel en Jasper Philipsen. Johan Price-Pejtersen heeft beslist om op amper 27-jarige leeftijd definitief te stoppen met professioneel wielrennen. De voormalige wereldkampioen bij de beloften werd ooit beschouwd als een van de grootste Deense tijdrittalenten, maar zijn carrière verliep helemaal anders dan verwacht. Nu doet hij een bijzonder aangrijpende onthulling over de moeilijke periode die aan zijn beslissing voorafging.

De Deen maakte zijn afscheid bekend in de wielerpodcast 'Forhjulslir'. Hoewel het nieuws voor veel wielerliefhebbers onverwacht komt, speelde Price-Pejtersen zelf al langer met de gedachte om zijn fiets aan de haak te hangen. Hij geeft toe dat de liefde voor het wielrennen de afgelopen jaren steeds verder verdwenen was.

Price-Pejtersen maakte als jonge renner bijzonder veel indruk. In 2019 en 2021 kroonde hij zich tot Europees kampioen tijdrijden bij de beloften. In 2021 volgde in Brugge ook de wereldtitel, waarbij hij onder meer Luke Plapp en Florian Vermeersch achter zich liet. Die resultaten leken de voorbode van een schitterende profcarrière. Maar op het hoogste niveau kwam de grote doorbraak er nooit helemaal. De Deen reed achtereenvolgens voor Uno-X, Bahrain Victorious en Alpecin, maar verloor onderweg steeds meer plezier in zijn sport.

"Ik heb altijd gezegd dat ik zou doorgaan tot ik het niet meer leuk vond", vertelt hij openhartig. Toch hield hij zich lange tijd niet aan die belofte. "Ik bleef fietsen, ook toen ik het niet meer leuk vond", geeft hij toe.

Vooral de ervaringen tijdens zijn laatste periode als prof maakten diepe indruk. Price-Pejtersen vertelt dat hij gedurende twee maanden regelmatig misselijk werd wanneer hij moest gaan trainen. Het gevoel was volgens hem vergelijkbaar met de misselijkheid die je krijgt nadat je iets verkeerds hebt gegeten.

"Het voelde alsof ik moest overgeven", klinkt het bijzonder aangrijpend. Op een bepaald moment lukte het hem zelfs een volledige week niet meer om op de fiets te stappen. Dat was voor de Deen een bijzonder confronterende ervaring. Hij was jarenlang gewend om zonder problemen vele trainingsuren af te werken, maar plots leek zelfs een gewone training een enorme opdracht. Zijn motivatieproblemen kregen daardoor ook een duidelijke lichamelijke weerslag.

Price-Pejtersen verwijst in zijn verhaal ook naar de omstandigheden waarin hij bij Alpecin moest werken. Volgens de renner ontbrak het hem tijdens bepaalde periodes aan een duidelijk trainingsschema en voldoende structuur. Daardoor kreeg hij het gevoel dat hij steeds minder controle had over zijn eigen loopbaan.

De frustraties stapelden zich op en uiteindelijk besloot hij professionele hulp te zoeken om zijn ervaringen te verwerken. Daarbij benadrukt hij dat zijn beslissing om te stoppen niet plotseling genomen werd, maar al geruime tijd vaststond.

Ondanks zijn moeilijke laatste jaren mag Price-Pejtersen terugblikken op een bijzonder sterke jeugdcarrière. Naast zijn Europese en wereldtitels bij de beloften werd hij in 2017 ook wereldkampioen individuele achtervolging bij de junioren op de piste. Als prof bleef een officiële overwinning uit, al kwam hij enkele keren dicht in de buurt. In 2024 reed hij de snelste tijd op het Deense kampioenschap tijdrijden, maar na een langdurige discussie over het parcours werd de titel uiteindelijk niet aan hem toegekend.

Ook in 2026 liet hij nog zien dat hij bijzonder sterk tegen de klok kon rijden. Tijdens zijn debuut in de Giro d'Italia eindigde hij als zevende in de individuele tijdrit van de tiende rit. Toch woog dat sportieve succes uiteindelijk niet op tegen de moeilijke ervaringen die hij achter de schermen doormaakte. Vanaf 2027 verdwijnt Price-Pejtersen dan ook uit het profpeloton.

Voor de ploeg van Mathieu van der Poel betekent dat het afscheid van een voormalige wereldkampioen die op amper 27-jarige leeftijd bewust voor een ander leven kiest. Zijn verhaal maakt duidelijk dat een indrukwekkend talent en een contract bij een topploeg niet automatisch betekenen dat een renner zich gelukkig voelt.