De eerste drie Tourdagen van Remco Evenepoel uitgelegd: waar hij kan winnen en waar hij vooral niet mag verliezen

Remco Evenepoel hoeft in de Tour de France 2026 niet te wachten tot de tweede of derde week om te weten waar hij staat. De eerste drie dagen kunnen zijn Tour meteen richting geven. Eerst is er de ploegentijdrit in Barcelona, daarna volgt een lastige heuvelrit met Montjuïc als scherprechter en op dag drie trekt het peloton al de bergen in richting Les Angles.

Dat maakt de openingsfase bijzonder gevaarlijk, maar ook bijzonder interessant voor Evenepoel. In drie dagen krijgt hij een tijdritachtige inspanning, een explosieve finale en een eerste bergetappe voorgeschoteld. Precies op dat soort terrein kan hij winnen, maar ook tijd verliezen als de ploeg niet scherp is of als de concurrentie meteen druk zet.

Voor Red Bull-Bora-hansgrohe is dit dus geen rustige Tourstart. De ploeg begint met twee klassementskaarten: Evenepoel en Florian Lipowitz. Maar na drie dagen kan de onderlinge hiërarchie al duidelijker zijn. Dit zijn de drie eerste sleutelmomenten van Evenepoel in de Tour.

De Tour begint met een ploegentijdrit van 19,6 kilometer in Barcelona. Dat is meteen een opvallende start, want de klassementsmannen krijgen geen klassieke openingsrit waarin ze vooral uit de problemen moeten blijven. Ze moeten direct presteren.

Voor Evenepoel is dit op papier een van de beste manieren om aan een grote ronde te beginnen. Hij is zelf een van de beste tijdrijders van het peloton en Red Bull-Bora-hansgrohe brengt een ploeg mee met voldoende vermogen om hem goed door deze rit te loodsen. Renners als Mattia Cattaneo, Jan Tratnik, Nico Denz en Tim van Dijke kunnen in zo’n discipline van grote waarde zijn.

De grote kans zit in het format. Omdat individuele tijden meetellen, wordt de ploegentijdrit tactisch veel interessanter dan vroeger. Het draait niet alleen om de tijd van de ploeg als geheel, maar ook om waar de kopman zich bevindt wanneer het echt snel gaat. Als Red Bull Evenepoel perfect kan afzetten in de slotfase, kan hij meteen seconden pakken op rivalen die minder goed beschermd worden.

Het risico is even duidelijk. In een ploegentijdrit van nog geen twintig kilometer is er nauwelijks tijd om een fout te herstellen. Een slechte bocht, een ploegmaat die net te vroeg kraakt of een kleine breuk in de trein kan onmiddellijk seconden kosten. En omdat de Tour meteen begint, is iedereen fris. De verschillen zullen daardoor wellicht klein zijn, maar net die kleine verschillen kunnen later zwaar doorwegen.

Na dag één kan Evenepoel dus al in een luxepositie zitten. Als Red Bull bij de beste ploegen eindigt, start hij de Tour met vertrouwen en mogelijk zelfs met geel binnen handbereik. Maar als de ploeg enkele seconden laat liggen, begint de Tour meteen met achtervolgen.

De tweede rit lijkt op papier geen pure bergetappe, maar ze is verraderlijk genoeg om schade aan te richten. De renners trekken van Tarragona naar Barcelona over 168,5 kilometer, met 2500 hoogtemeters en een lastige finale op en rond Montjuïc. De Côte du Château de Montjuïc komt meerdere keren terug in de slotfase en is met 1,6 kilometer aan 9,3 procent steil genoeg om het peloton uit elkaar te trekken.

Voor Evenepoel is dit terrein waarop hij zich normaal goed moet kunnen verdedigen. Korte, steile inspanningen liggen hem beter dan veel klassieke klimmers die liever lange cols rijden. Bovendien heeft hij de explosiviteit om te reageren als Pogacar, Vingegaard of een andere favoriet al vroeg wil testen hoe sterk iedereen werkelijk is.

De kans voor Evenepoel zit hier niet noodzakelijk in ritwinst. De kans zit vooral in controle. Als hij na de ploegentijdrit goed geplaatst staat, kan hij op Montjuïc tonen dat hij scherp is zonder overdreven risico’s te nemen. Een kleine versnelling, een goede positionering in de laatste kilometers of het meepakken van de juiste groep kan genoeg zijn om zijn Tourstart verder te versterken.

Het risico zit vooral in de chaos. Dit is zo’n rit waarin sprintersploegen, aanvallers en klassementsploegen allemaal iets anders willen. De finale in Barcelona is technisch, explosief en nerveus. Wie slecht geplaatst zit aan de voet van Montjuïc, moet plots gaten dichtrijden op een moment dat de benen al pijn doen. Voor een klassementsman is dat gevaarlijk terrein.

Na dag twee weten we waarschijnlijk al meer over de vorm van Evenepoel. Niet omdat hij hier per se minuten kan winnen of verliezen, maar omdat zijn reacties veel zullen zeggen. Zit hij vooraan zonder stress? Kan Red Bull hem goed beschermen? Komt hij zonder tijdverlies door de finale? Dan is dat een zeer sterk signaal richting de eerste bergetappe.

Op dag drie wordt het menens. De rit van Granollers naar Les Angles is 195,9 kilometer lang en telt 3850 hoogtemeters. Dat is geen opwarmer meer, maar een echte bergrit. Met onder meer de Col de Toses en later nog de Col du Calvaire richting Les Angles krijgen de klassementsmannen al vroeg in deze Tour een serieuze test.

Voor Evenepoel is dit misschien de belangrijkste dag van de eerste Tourweek. Niet omdat de Tour hier al gewonnen wordt, maar omdat ze hier wel al beschadigd kan raken. In de bergen ligt de lat voor hem hoger dan in een tijdrit of een explosieve heuvelrit. Tegen Pogacar, Vingegaard en andere pure klimtoppers zal hij moeten tonen dat hij niet alleen fris is, maar ook duurzaam sterk.

De kans zit in het feit dat deze bergrit vroeg komt. Sommige renners groeien traditioneel in een grote ronde, maar hebben tijd nodig om in hun ritme te komen. Evenepoel kan daar net van profiteren als hij scherp aan de start verschijnt. Met Jai Hindley, Maxim Van Gils en Florian Lipowitz heeft Red Bull ook klimmers die hem kunnen ondersteunen wanneer de koers openbreekt.

Toch is dit ook de rit met het grootste risico. Les Angles komt al op dag drie, wanneer de ploeg nog niet volledig weet hoe de onderlinge verhoudingen liggen. Als Lipowitz beter klimt dan Evenepoel, kan dat meteen vragen oproepen. Als Evenepoel zelf een mindere dag heeft, wordt het verhaal rond het gedeelde kopmanschap onmiddellijk scherper. En als Pogacar of Vingegaard al vroeg aanvalt, moet Red Bull beslissen wie reageert en wie spaart. (lees verder onder de afbeelding)

Na dag drie kan Evenepoel in drie heel verschillende scenario’s zitten. In het beste geval heeft hij tijd gewonnen in de ploegentijdrit, is hij zonder problemen door Montjuïc geraakt en heeft hij in Les Angles bevestigd dat hij bergop bij de besten hoort. Dan is zijn Tourstart bijna perfect.

In een neutraal scenario staat hij dicht bij de andere favorieten en heeft hij vooral geen schade geleden. Ook dat zou prima zijn, want de Tour is dan nog lang en zijn tijdritkwaliteiten kunnen later opnieuw een rol spelen.

In het slechtste scenario heeft hij op één van de drie dagen tijd verloren, of ontstaat er binnen Red Bull al discussie over de vraag wie de echte kopman is. Dat maakt deze openingsfase zo belangrijk. Evenepoel hoeft de Tour niet te winnen in Barcelona of Les Angles, maar hij moet vooral vermijden dat hij ze daar al begint te verliezen.

De eerste drie Tourdagen vormen samen een bijna perfecte test voor Evenepoel. Dag één meet zijn grootste wapen: tijdrijden en pure snelheid. Dag twee test zijn positionering, explosiviteit en koersinstinct. Dag drie geeft het eerste echte antwoord bergop.

Daarom is deze start zo boeiend. Evenepoel krijgt meteen kansen, maar ook meteen valkuilen. De ploegentijdrit kan hem geel opleveren. Montjuïc kan hem bevestigen als een gevaarlijke klant in explosieve finales. Les Angles kan tonen of hij klaar is om drie weken lang mee te doen voor het podium.

Voor Belgische wielerfans wordt het dus geen rustige openingsfase. Vanaf de eerste kilometer in Barcelona telt elke seconde. En voor Evenepoel is de opdracht helder: winnen waar het kan, overleven waar het moet, en na drie dagen nog altijd met uitzicht op het hoogste doel in koers zitten.