Blij dat hij 'beter is dan de concurrenten', maar toch baalt Evenepoel door één ding

Remco Evenepoel heeft opnieuw een belangrijke stap gezet richting de tweede plaats in de Tour de France. Op Alpe d’Huez kon de Belg geen antwoord formuleren op de indrukwekkende versnelling van Tadej Pogacar, maar tegenover zijn rechtstreekse podiumconcurrenten deed hij wel goede zaken. Evenepoel bereikte de finish twaalf seconden vóór Isaac del Toro en zestien seconden vóór Paul Seixas. Daardoor verstevigde hij zijn positie achter de vrijwel onaantastbare geletruidrager.

Na de rit verscheen Evenepoel uit voorzorg met een mondmasker bij de media. Hij had vooraf verwacht dat Pogacar op de beroemde slotklim zou proberen uit te pakken. Toen de Sloveen op ongeveer twaalf kilometer van de finish versnelde, werd meteen duidelijk dat volgen geen realistische optie was. “Het was een mission impossible om hem te volgen”, erkende Evenepoel. Pogacar won de etappe uiteindelijk met 2 minuten en 29 seconden voorsprong op de Belg.

Evenepoel koos vervolgens voor een berekende aanpak en bleef aanvankelijk bij de renners van Decathlon CMA CGM. Omdat het tempo hem niet zwaar genoeg leek, plaatste hij op ongeveer vijf kilometer van de aankomst zelf een versnelling.

Die aanval verliep echter niet zoals gepland. Door de enorme mensenmassa konden enkele motards niet snel genoeg doorrijden, waardoor Evenepoel kort werd opgehouden en zijn demarrage in twee delen moest uitvoeren. Volgens hem had het verschil zonder dat incident groter kunnen zijn.

Ondanks die frustratie overheerste na afloop de tevredenheid. Evenepoel finishte als zesde in de daguitslag en was opnieuw de beste klassementsrenner na Pogacar. In het algemeen klassement staat hij nu op 7 minuten en 11 seconden van de gele trui. Zijn voorsprong op Del Toro bedraagt 2 minuten en 31 seconden, terwijl Seixas al 2 minuten en 55 seconden moet goedmaken. “We zijn supertevreden”, liet Evenepoel weten.

Toch beschouwt Evenepoel zijn podiumplaats nog niet als definitief. In de voorlaatste bergrit wacht opnieuw een aankomst op Alpe d’Huez, ditmaal na een langere etappe met meer hoogtemeters. Het minder explosieve karakter zou hem mogelijk beter moeten liggen.

De Belg wil daarom nog één keer alles geven voordat de Tour richting Parijs trekt. De eerste passage over de klim zal hij alvast niet snel vergeten: door het oorverdovende publiek bleef “mijn rechteroor nog altijd aan het tuiten”.