Boonen komt nog één keer terug op WK: "Niet McNulty, maar hij was de beste in koers..."

Brandon McNulty mocht zich na het WK in Montréal tot wereldkampioen kronen, maar volgens Tom Boonen was de Amerikaan niet noodzakelijk de renner die de meeste indruk maakte. De voormalige wereldkampioen zag vooral hoe sterk de Verenigde Staten als collectief voor de dag kwamen. McNulty maakte het Amerikaanse ploegenspel uiteindelijk perfect af. Ook Quinn Simmons en Matteo Jorgenson speelden echter een belangrijke rol in de wedstrijd. Simmons eindigde als vierde, terwijl Jorgenson als achtste over de finish kwam.

Boonen was vooral onder de indruk van de manier waarop de Amerikanen elkaar aanvulden. Ze hadden telkens iemand mee wanneer andere favorieten probeerden te bewegen en konden daardoor verschillende scenario's uitspelen.

“Ze waren gewoon geniaal”, stelde Boonen in ‘Wielerclub Wattage’. “De Amerikanen hadden de koers volledig in hun greep.” Voor McNulty leverde die tactiek uiteindelijk de grootste overwinning uit zijn carrière op.

Toch wees Boonen na afloop een andere Amerikaan aan als de renner die hem persoonlijk het meest overtuigde. “Ik vond Jorgensen de sterkste man in koers.” Volgens Boonen had Matteo Jorgenson dus evengoed zelf met de regenboogtrui naar huis kunnen gaan. De Amerikaan reed volgens hem een wedstrijd waarin hij voortdurend op de juiste momenten aanwezig was.

Jan Bakelants legde dan weer de nadruk op de rol van Quinn Simmons. Hij vond het belangrijk dat Simmons mee zat toen Mathieu van der Poel zich in de wedstrijd roerde. Daardoor konden McNulty en Jorgenson volgens die analyse iets meer afwachten en hoefden ze niet op iedere aanval persoonlijk te reageren.

Jorgenson zelf schoof na de wedstrijd overigens McNulty naar voren als de belangrijkste renner van de Amerikaanse ploeg. Tegelijk erkende hij dat ook hijzelf en Simmons een bijzonder sterke wedstrijd hadden gereden. Het individuele belang maakte op het WK plaats voor het gezamenlijke doel.

Met de zege van McNulty mocht voor het eerst sinds 1993 opnieuw een Amerikaan de regenboogtrui aantrekken bij de mannen op de weg. Destijds werd Lance Armstrong wereldkampioen in Oslo, voor Miguel Induráin en Olaf Ludwig. Ruim drie decennia later zorgde McNulty dus opnieuw voor Amerikaans goud.

Voor Boonen blijft er na Montréal echter vooral één vaststelling hangen: niet alleen de wereldkampioen was indrukwekkend. Volgens hem reed een ploegmaat misschien zelfs nog sterker, wat nog eens onderstreept hoe dominant de Amerikaanse ploeg als geheel voor de dag kwam. (intro-afbeelding: YouTube/Grinta!)