Tadej Pogačar moest zich in Parijs-Roubaix opnieuw tevredenstellen met de tweede plaats, dit keer achter Wout van Aert. Ondanks pech onderweg toonde de wereldkampioen zich na afloop opvallend sportief.
Sterke comeback na pech
Op zo’n 120 kilometer van de finish sloeg het noodlot toe met een lekke band. Omdat de ploegwagen te ver zat, moest Pogacar verder op een neutrale Shimano-fiets. Wat volgde was een indrukwekkende inhaalrace.
Met hulp van ploegmaats als Mikkel Bjerg, Nils Politt en Antonio Morgado dichtte hij het gat, waarna hij uiteindelijk opnieuw aansluiting vond bij de kop van de koers. Zelfs een tweede lekke band hield hem niet van het podium. “Ik ben trots op het hele team. Ik moest van fiets wisselen en het was zwaar werken om terug te keren”, vertelde hij. “Hij was enorm sterk en verdient deze zege, maar ik kan met trots terugkijken.”
Kritiek vanuit de ploeg
Waar Pogacar zelf mild bleef, klonk er binnen zijn ploeg een ander geluid. Mikkel Bjerg had moeite met hoe de concurrentie reageerde op de pech van zijn kopman. “Als Visma-Lease a Bike en Alpecin-Deceuninck meteen de kop overnemen zodra Tadej een lekke band heeft, vind ik dat ze zich kleinzielig opstellen en profiteren”, zei hij.
Volgens Bjerg was er sprake van chaos en gebrek aan communicatie, al gaf hij ook toe dat emotie meespeelde. “Het kan ook zijn dat ik gewoon een slechte verliezer ben. Ik haat verliezen.”
Trots met wrange nasmaak
Uiteindelijk overheerst een dubbel gevoel bij UAE. Enerzijds is er trots om de manier waarop Pogacar zich terug in koers knokte en alsnog tweede werd. Anderzijds blijft het gevoel dat er misschien meer in zat zonder die pechmomenten. “Het is altijd goed om zo’n resultaat mee naar huis te nemen”, besloot Bjerg. “Maar daarvoor waren we hier niet gekomen.”
(Afbeelding: screen grab YouTube)