Onderzoek onthult: dit ene detail maakt Pogacar zó goed

Tadej Pogačar blijft de grenzen van het wielrennen verleggen. Na opnieuw een dominante Tour de France proberen wetenschappers te achterhalen wat de Sloveen fysiologisch zo bijzonder maakt. Een nieuwe analyse wijst op een uitzonderlijke VO₂-max van gemiddeld 96 milliliter zuurstof per kilogram lichaamsgewicht per minuut.

Omdat Pogačar zijn vermogens- en laboratoriumgegevens niet openbaar maakt, reconstrueerden onderzoekers zijn fysieke capaciteiten aan de hand van vier beklimmingen.

Het ging om Plateau de Beille en Isola 2000 in de Tour van 2024, Peyragudes in 2025 en de Passo di Ganda in de Ronde van Lombardije. Daarbij werden onder meer gewicht, snelheid, hoogteverschil, luchtweerstand en rolweerstand meegenomen.

De afzonderlijke schattingen kwamen uit op 94 tot 98 ml/kg/min, met een gemiddelde van 96. Afhankelijk van aannames over zijn efficiëntie loopt de bredere mogelijke marge van ongeveer 90 tot 102.

De VO₂-max geeft aan hoeveel zuurstof het lichaam tijdens maximale inspanning kan opnemen en gebruiken. Hoe hoger het cijfer, hoe groter de aerobe motor van een duursporter.

Een waarde van 96 behoort tot de hoogste niveaus die ooit bij een wielrenner zijn gezien. De Noor Oskar Svendsen liet als tiener in een laboratorium 96,7 optekenen. Toch brak hij nooit door bij de profs, wat bewijst dat één uitzonderlijk cijfer geen garantie op succes biedt.

De onderzoekers controleerden hun rekenmodel met de openbaar gemaakte gegevens van Chris Froome. Het model schatte diens VO₂-max op 85,3, terwijl zijn laboratoriumtest 84,4 aangaf. Dat kleine verschil versterkt het vertrouwen in de berekeningen rond Pogačar.

Greg Van Avermaet vroeg zich eerder al af waar het verschil vandaan komt. “Waar haalt hij fysiologisch zijn voordeel? Ze moeten die jongen eens in detail onderzoeken”, klonk het.

Het onderzoek geeft een deel van het antwoord. Pogačars vermoedelijke zuurstofopname is buitengewoon, maar ook efficiëntie, herstel, voeding, training en koersinzicht bepalen zijn dominantie.