Remco Evenepoel bezorgde België zondag de Europese titel, maar in de Belgische volgwagen werd de ontknoping allesbehalve ontspannen beleefd. Bondscoach Serge Pauwels geeft toe dat hij tijdens de sprint zelfs even dacht dat het verkeerd zou aflopen.
Evenepoel leek de sterkste man in koers, maar maakte het zichzelf onderweg niet gemakkelijk. Eerst ging hij onderuit in een bocht, waarna hij zich opnieuw naar voren moest knokken. Uiteindelijk bleef Giulio Ciccone als laatste tegenstander over.
Ciccone verrast in laatste bocht
Evenepoel en Ciccone reden samen naar de finish, maar de Italiaan probeerde zijn Belgische concurrent in de slotfase te verrassen.
In de laatste bocht kwam Ciccone binnendoor en zette hij van ver zijn sprint in. Daardoor moest Evenepoel plots een zichtbaar gat dicht rijden. Vanuit de volgwagen zag Pauwels het gebeuren en daar begon de twijfel toe te slaan. “We konden zien dat het er niet goed uitzag”, vertelde hij achteraf.
De Belgische staf begon zich zelfs al op te winden. “We klopten al op ons stuur, maar dan had hij nog een fenomenale jump in huis. Ik ben heel fier op het volledige team.”
Evenepoel haalt Ciccone toch nog bij
Evenepoel gaf echter niet op en kwam in de allerlaatste meters steeds dichter. Op de streep waren beide renners nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Een fotofinish moest uiteindelijk bevestigen dat Evenepoel zijn voorwiel nét als eerste over de lijn had geduwd.
Voor Pauwels volgde daarmee een enorme ontlading. Wat enkele seconden eerder nog op een pijnlijke tweede plaats leek uit te draaien, eindigde alsnog met goud.
Belgische ploeg volgde vooraf uitgestippeld plan
Los van die zenuwslopende finale was Pauwels bijzonder tevreden over de manier waarop zijn volledige selectie had gekoerst. België wilde de wedstrijd controleren en gevaarlijke tegenstanders zo weinig mogelijk ruimte geven.
“We wilden de koers in handen nemen en dat blijven doen, omdat Mads Pedersen een van de gevaarlijkste klanten was”, legde Pauwels uit.
Ook de taakverdeling lag vooraf duidelijk vast. Sander De Pestel moest in het eerste gedeelte zijn werk doen, waarna onder anderen Quinten Hermans en Louis Vervaeke een belangrijke rol kregen in de volgende fase.
Blik van Remco zei genoeg
Pauwels kreeg onderweg bovendien al snel het gevoel dat Evenepoel over bijzonder goede benen beschikte.
“De blik die hij onderweg gaf, zei al heel veel.” Dat Evenepoel tijdens zijn aanval ten val kwam, stond vanzelfsprekend niet in het scenario.
“Zijn val was geen deel van het plan, maar het was wel voorzien dat hij het ofwel alleen ofwel in de sprint zou afmaken.” Uiteindelijk werd het dus dat tweede scenario, al had niemand verwacht dat de sprint zó spannend zou worden.
Druk na teleurstellend WK
De overwinning betekende voor de Belgische ploeg bovendien extra veel na het teleurstellende WK van een week eerder.
Pauwels wist dat zijn tactische keuzes opnieuw zwaar onder de loep zouden worden genomen als België ook op het EK naast de hoofdprijs zou grijpen. “Het was niet eenvoudig om na vorige week hier terug met het volste vertrouwen te komen om dat te doen, want als het niet zou lukken, zou er opnieuw kritiek komen.”
Deze keer viel alles wel op zijn plaats. “We hebben de hele koers in een wurggreep genomen en het mooi afgemaakt.”
Dat het in de laatste seconden alsnog bijna misliep, zal Pauwels niet snel vergeten. Zelfs de bondscoach gaf achteraf toe dat hij Evenepoels kansen heel even somber inzag. Maar met één ultieme versnelling draaide de Belg de situatie alsnog volledig om.