"Hij heeft het uitgevonden!" — Na ophef in de Giro: Belg blijkt beste 'bidonplasser'

De Giro d’Italia heeft voor een opvallend moment gezorgd buiten de koers. Na de negende etappe verscheen in het juryrapport een waarschuwing die heel wat wenkbrauwen deed fronsen. Renners mogen niet urineren in een bidon en die daarna weggooien.

Wat op het eerste gezicht bijna absurd klinkt, blijkt in het peloton wel degelijk te bestaan. En volgens enkele Belgische renners is er zelfs één landgenoot die het systeem bijzonder goed zou beheersen: Victor Campenaerts.

In het juryrapport na de negende Giro-etappe stond een opmerkelijke passage. De organisatie maakte duidelijk dat het “absoluut verboden” is om in een bidon te urineren en die vervolgens weg te gooien. De waarschuwing kwam er na eerdere incidenten tijdens de koers. Renners kregen de voorbije dagen al boetes voor plassen in het bijzijn van toeschouwers. Daardoor zouden sommigen naar creatieve alternatieven gezocht hebben. Een plasbidon dus.

Dat renners onderweg plassen, is uiteraard niets nieuws. In lange ritten gebeurt dat al jaren. Maar het gebruik van een bidon als noodoplossing blijft voor veel fans een opvallend gegeven. Volgens verschillende renners gebeurt het effectief, al zou het eerder uitzonderlijk zijn. Toch lijkt het in bepaalde situaties praktisch: het tempo ligt hoog, de koers is nerveus en collectieve plaspauzes zijn steeds zeldzamer geworden.

Arjen Livyns moest bij het onderwerp meteen aan één naam denken. “Ik ken eigenlijk maar één renner die het zeker wel doet: Victor Campenaerts”, vertelt hij aan Het Nieuwsblad. “Ik denk dat hij het concept heeft uitgevonden.” Ook Oliver Naesen verwees met een knipoog naar dezelfde renner. “V.C. is dé expert ter zake.” Campenaerts zelf hield zich opvallend op de vlakte toen hij ermee geconfronteerd werd. Bij Sporza reageerde hij droog: “Plasbidons in de koers? Geen idee waar het over gaat.”

Volgens Naesen is de reden achter de methode eenvoudig: tijdverlies vermijden. In het moderne wielrennen ligt het tempo bijna voortdurend hoog. Stoppen om te plassen kan op bepaalde momenten simpelweg niet. “Dan is er geen tijd om te stoppen”, aldus Naesen. Voor renners kan zo’n oplossing dus efficiënt lijken, zeker in een grote ronde waar elke inspanning telt. Maar de organisatie en de UCI zien dat duidelijk anders.

De renners begrijpen ook waarom de Giro deze waarschuwing uitstuurt. Het probleem zit vooral in wat er daarna met zo’n bidon gebeurt. “Mensen zijn altijd gretig om die op te rapen”, zegt Livyns. Naesen verwoordt het nog duidelijker. “Ik zou er ook niet van gediend zijn mocht een van mijn kinderen zo’n bidon oprapen.”

De boodschap van de Giro-organisatie is dus helder: hoe creatief renners onderweg ook willen zijn, plasbidons horen niet thuis in de koers. Zeker niet als ze nadien worden weggegooid en door supporters kunnen worden opgeraapt. Het levert een van de vreemdste randverhalen van deze Giro op. En dankzij de knipoog van zijn collega’s heeft Campenaerts er ongewild nog een opvallende reputatie bij.