Patrick Lefevere lijnrecht tegenover van der Poel: “Stomste wat ik ooit gehoord heb”

Patrick Lefevere en Mathieu van der Poel kijken totaal anders naar een discussie die het wielrennen al jaren bezighoudt. Moeten renners tijdens wedstrijden voortdurend radiocontact kunnen hebben met hun ploegleiding, of wordt de koers net aantrekkelijker wanneer ze zelf beslissingen moeten nemen?

Voor Van der Poel is het antwoord duidelijk. Na zijn bronzen medaille op het WK in Montréal maakte de Nederlander er geen geheim van dat hij enorm geniet van wedstrijden zonder oortjes. Patrick Lefevere begrijpt daar dan weer helemaal niets van. De voormalige ploegmanager van Soudal Quick-Step verdedigt radiocommunicatie bijzonder fel.

Van der Poel reed tijdens het WK een bijzonder aanvallende wedstrijd en probeerde al van ver iets te forceren. Uiteindelijk moest hij genoegen nemen met brons, achter wereldkampioen Brandon McNulty. Toch had de Nederlander zichtbaar genoten van de manier waarop er gekoerst werd.

“Dit is het mooiste wat er is, koersen zonder oortjes. Dat levert altijd de mooiste wedstrijden op. Ik ben er wel fan van. Dan moet je echt op instinct koersen en dat doe ik het liefst.” Voor Van der Poel zorgt het ontbreken van rechtstreekse instructies er dus net voor dat renners zelf moeten nadenken, gokken en reageren op wat er onderweg gebeurt.

Lefevere bekeek hetzelfde WK met heel andere ogen. Hoewel hij de wedstrijd boeiend vond, ergert hij zich eraan dat het spannende koersverloop volgens sommigen automatisch aan het ontbreken van oortjes wordt toegeschreven.

“Het was een bizar kampioenschap. Wel boeiend om te volgen, maar ik stoor me eraan dat dat laatste nu gelinkt wordt aan de afwezigheid van oortjes. Ik ben altijd voorstander geweest van oortjes in de koers.” Voor Lefevere speelt daarbij niet alleen tactiek een rol. Ook veiligheid is voor hem een belangrijk argument. “Als er een oliespoor op de baan ligt, kan je renners daar tenminste voor waarschuwen.”

Daarnaast bekijkt Lefevere de discussie duidelijk vanuit zijn jarenlange ervaring als ploegbaas. Professionele teams investeren grote bedragen in hun renners en moeten volgens hem daarom ook tijdens de wedstrijd instructies kunnen doorgeven. “En nog iets: die renners worden allemaal goed betaald. Dan moet je als werkgever toch de mogelijkheid hebben om hen bevelen te geven.”

Vervolgens maakt Lefevere een vergelijking waarmee hij zijn punt bijzonder scherp neerzet. “Zonder oortjes koersen is alsof je als fabriekseigenaar van op de tweede verdieping moet toekijken hoe beneden fouten worden gemaakt die je handenvol geld kosten, zonder dat je kunt ingrijpen. Pas achteraf mag je zeggen wat er verkeerd liep. Dat is het stomste dat ik ooit gehoord heb.”

Daarmee staan Van der Poel en Lefevere bijna lijnrecht tegenover elkaar. Van der Poel houdt ervan wanneer renners zelf de koers moeten lezen en minder informatie krijgen. Hij vindt dat juist aantrekkelijk omdat instinct en eigen initiatief daardoor belangrijker worden.

Lefevere ziet vooral de keerzijde. Hij vindt dat teams hun renners moeten kunnen waarschuwen, tactisch bijsturen en ingrijpen wanneer een koers dreigt mis te lopen. Het debat over oortjes lijkt daarmee nog lang niet afgelopen. Zeker omdat grote kampioenschappen geregeld zonder de gebruikelijke radiocommunicatie worden verreden, blijft het onderwerp telkens opnieuw opduiken.

Eén ding is alvast duidelijk: Van der Poel noemt koersen zonder oortjes “het mooiste wat er is”, terwijl Lefevere bepaalde argumenten daarvoor net “het stomste” vindt wat hij ooit gehoord heeft. (afbeelding: YouTube / Grinta!)