Rit 4 in de Tour de France: dit zijn 5 outsiders voor de winst

Rit 4 van de Tour de France lijkt op papier een dag voor aanvallers, punchers en sterke overlevers. De etappe van Carcassonne naar Foix is te lastig voor veel pure sprinters, maar waarschijnlijk niet zwaar genoeg om de grote klassementsmannen vol in actie te zien. Precies daardoor ontstaat ruimte voor outsiders.

Na de klimdag naar Les Angles en de machtsgreep van Tadej Pogačar zullen de klassementsploegen mogelijk iets minder happig zijn om opnieuw de hele dag te controleren. De route naar Foix nodigt uit tot aanvallen: meerdere beklimmingen, een zware finale met de Col de Montségur en daarna nog ruim 35 kilometer richting de finish. Dit zijn vijf outsiders die vandaag kunnen toeslaan.

De rit is 181,9 kilometer lang en telt 2700 hoogtemeters. De finale draait vooral rond de Col de Montségur, een klim die zwaar genoeg is om een groep uit elkaar te trekken, maar te ver van de finish ligt om automatisch een duel tussen de klassementsmannen te forceren.

Daarom kan de samenstelling van de vlucht alles bepalen. Zit er een te gevaarlijke renner mee, dan wordt er achtervolgd. Zit er een groep zonder klassementsgevaar maar met sterke rouleurs en punchers, dan kan het peloton de deur zomaar op een kier zetten.

Ook de hitte kan meespelen. Bij temperaturen rond of boven de 40 graden wordt controleren moeilijker. Voor aanvallers is dat een kans: hoe zwaarder de dag, hoe groter de kans dat ploegen achterin liever energie sparen.

Quinn Simmons is een ideale outsider voor rit 4. Hij heeft de motor om vroeg mee te schuiven, kan heuvelachtig terrein goed verteren en is niet bang om van ver aan te vallen. In een rit die waarschijnlijk draait om kracht, timing en durf, past hij perfect.

Zijn grootste voordeel is dat hij niet per se hoeft te wachten op een sprint. Simmons kan de koers hard maken op de beklimmingen, druk houden in de afdaling en daarna profiteren van twijfel in de achtervolging. Als hij mee is in de juiste vlucht, wordt hij meteen gevaarlijk.

Ben Healy is bijna altijd een naam om op te schrijven wanneer een Tourrit “voor aanvallers” wordt genoemd. Hij rijdt niet graag anoniem mee en heeft precies het profiel voor een dag als deze: lastig genoeg om veel snelle mannen kwijt te spelen, maar niet zo zwaar dat alleen pure klimmers overblijven.

Healy’s beste scenario is een vroege vlucht die veel ruimte krijgt. Dan kan hij zijn lange aanval inzetten op of na de Col de Montségur. In een sprint tegen echte punchers is hij niet altijd de snelste, maar hij kan winnen door eerder te gaan en anderen te dwingen tot reageren.

Romain Grégoire is een gevaarlijke outsider als de koers iets meer samenblijft. Hij heeft punch, klimt goed op middelzware beklimmingen en beschikt over een snelle aankomst na een lastige dag. Foix is geen aankomst bergop, maar dat hoeft voor hem geen nadeel te zijn.

Als er na de laatste klim een beperkte groep overblijft, is Grégoire één van de renners die je niet naar de meet wilt brengen. Hij hoeft niet de koers te dragen, maar kan juist profiteren van een tactische finale waarin de grote motoren naar elkaar kijken.

Michael Matthews is misschien geen typische vluchter, maar juist daarom is hij interessant. Als de rit iets minder zwaar wordt dan verwacht, kan hij lang overleven. En als hij in een kleine groep richting Foix raakt, heeft hij de snelheid om het af te maken.

Voor Matthews hangt alles af van de Col de Montségur. Wordt daar vol doorgetrokken, dan wordt het moeilijk. Maar als het tempo controleerbaar blijft en de finale meer draait om positionering dan pure klimkracht, komt hij plotseling weer in beeld. Dit is zo’n dag waarop hij niet de topfavoriet is, maar wel de renner die iedereen te laat opnieuw serieus neemt. (lees verder onder de afbeelding)

Jasper Stuyven is een perfecte outsider voor een nerveuze, open etappe. Hij is sterk in lange inspanningen, kan over heuvels heen en heeft ervaring in finales waarin timing belangrijker is dan pure explosiviteit.

Zijn ideale koersverloop is duidelijk: mee in een sterke vlucht, overleven op de Montségur en daarna toeslaan in de laatste kilometers richting Foix. Stuyven is niet iemand die je zomaar moet laten rijden als de groep begint te twijfelen. Hij kan met één goed gekozen aanval een hele achtervolging ontregelen.

Achter deze vijf zijn er nog genoeg renners die kunnen verrassen. Toms Skujiņš past goed bij een zware vluchtersdag. Jonas Abrahamsen kan profiteren als de vlucht vroeg vertrekt. Mauro Schmid is gevaarlijk op heuvelachtig terrein. Tim Wellens is altijd een optie als de koers tactisch wordt. Ook Sean Quinn en Louis Vervaeke kunnen interessant worden als hun ploegen iemand vooruit willen sturen.

Rit 4 lijkt geen dag waarop één naam boven de rest uitsteekt. De kans is groot dat de winnaar uit een groep komt die vroeg of halverwege de rit ontstaat. De Col de Montségur kan de selectie maken, maar de beslissing kan pas daarna vallen, in de lange run-in naar Foix.

Simmons is de agressieve motor, Healy de aanvaller pur sang, Grégoire de snelle puncher, Matthews de overlever en Stuyven de ervaren afmaker. Als de klassementsploegen vandaag even ademhalen, ligt de ritzege voor één van deze outsiders klaar.