Van Aert doet opvallende onthulling over WK: toen gingen de alarmbellen af

Wout van Aert begon het WK in Montréal zelf met grote ambities en trok op ongeveer 90 kilometer van de finish zelfs ten aanval. Hij kreeg onder meer Mathieu van der Poel mee, maar toen de Nederlander het tempo verder opdreef, moest Van Aert passen. De Belg besefte snel dat zijn eigen kansen op de wereldtitel grotendeels verdwenen waren. “Het was superzwaar en voor mij té zwaar”, gaf hij achteraf toe. Volgens Van Aert ging bij hem vier à vijf ronden voor het einde letterlijk het licht uit.

Vanaf dat moment schakelde Van Aert over op een dienende rol voor Remco Evenepoel. Hij liet zich terugzakken en probeerde zijn landgenoot opnieuw dichter bij de voorste groep te brengen. Maar precies daar zag hij iets wat hem zorgen baarde. “Ik zag dat hij als een van de laatste favorieten weer kwam aansluiten voorin. Dat was geen goed teken.” Evenepoel moest dus veel energie spenderen om telkens opnieuw zijn plaats tussen de beste renners te heroveren.

Toch schreef Van Aert zijn ploegmaat niet meteen af. Hij weet dat Evenepoel soms ogenschijnlijk in de problemen zit en even later toch weer kan aanvallen. Maar deze keer kwam die ommekeer er niet. Ook andere Belgische ploegmaats merkten onderweg dat Evenepoel niet over zijn beste benen beschikte. Thibau Nys probeerde hem nog moed in te spreken, terwijl Gianni Vermeersch zag dat hij opvallend vaak achteraan reed. Uiteindelijk kon Evenepoel niet meer meedoen voor de medailles en finishte hij als twaalfde.

Voor België werd het daardoor een WK om snel te vergeten. Van Aert eindigde zelf als 28ste, terwijl Brandon McNulty met een aanval op 32 kilometer van de finish verrassend naar de wereldtitel reed. De Amerikaan hield dertien seconden over op Michael Matthews en Mathieu van der Poel. Voor Van Aert bleef vooral het besef hangen dat de Belgische problemen zich al ruim voor de echte finale aankondigden — eerst bij hemzelf en kort daarna ook bij Evenepoel.