Wout van Aert spreekt zich uit over WK-kansen: "Ben ik me van bewust"

Wout van Aert heeft met zijn zege in Parijs-Roubaix een van de grootste doelen uit zijn carrière kunnen afvinken. De Hel van het Noorden stond al jaren bovenaan zijn verlanglijstje en groeide uit tot een soort levenswerk. Nu die droom werkelijkheid is geworden, schuift de blik automatisch door naar wat nog ontbreekt.

De Ronde van Vlaanderen blijft uiteraard een groot doel, maar er is nog een trui die Van Aert bijzonder graag opnieuw zou dragen: de regenboogtrui. Alleen beseft hij zelf ook dat de kansen op een wereldtitel op de weg niet voor het rapen liggen.

Van Aert weet hoe het voelt om wereldkampioen te zijn. In het veldrijden pakte hij in 2016, 2017 en 2018 de wereldtitel. Toch ligt die periode ondertussen al een eind achter hem. Op de weg ontbreekt de regenboogtrui nog altijd op zijn palmares.

“Ik droom ervan om ooit eens wereldkampioen te worden”, zegt Van Aert bij HLN. Die ambitie is niet nieuw. De voorbije jaren kwam Van Aert meermaals dicht in de buurt, maar telkens bleef de ultieme beloning uit. Daardoor blijft het WK op de weg een van de grote openstaande doelen in zijn carrière.

De overwinning in Parijs-Roubaix verandert veel voor Van Aert. Een monument winnen dat zo lang aan hem bleef kleven, neemt druk weg. Tegelijk maakt het zijn honger naar andere grote doelen niet kleiner.

Naast een wereldtitel blijft ook de Ronde van Vlaanderen een logische ambitie. Toch heeft een WK iets speciaals. De regenboogtrui draag je een heel seizoen, in elke koers waarin je start. Voor een renner als Van Aert zou dat een symbolische bekroning zijn van jaren aan de wereldtop. Maar precies daar wringt het: de parcoursen moeten wel meezitten.

Van Aert kent de keerzijde van topfavoriet zijn maar al te goed. Op kampioenschappen stond hij opvallend vaak op het podium, maar niet op de hoogste trede.

In het veldrijden pakte hij zilver op de WK’s van 2019, 2021, 2023 en 2025. Ook op de weg moest hij al meermaals vrede nemen met net niet. Op het WK op de weg werd hij tweede in 2020 en 2023. Op het EK op de weg pakte hij brons in 2018 en zilver in 2023. Daarbovenop kwamen nog medailles in het tijdrijden. Het toont zijn ongelooflijke regelmaat, maar ook hoe vaak hij net naast een kampioenentrui greep.

Van Aert beseft dat de komende wereldkampioenschappen niet vanzelf kansen zullen opleveren. De parcoursen die eraan komen, lijken niet allemaal op maat van zijn profiel.

“Het is een ontzettend moeilijke opgave, daar ben ik me van bewust door de parcoursen die er aankomen”, klinkt het realistisch. Voor een renner als Van Aert moet een WK lastig genoeg zijn om pure sprinters te lossen, maar niet zo zwaar dat de lichtste klimmers in het voordeel komen. Dat evenwicht is zeldzaam. Net daarom voelt de kalender van de komende jaren niet ideaal.

Van Aert sluit niet uit dat zijn beste kans misschien al achter de rug is. In Glasgow 2023 leek het parcours hem bijzonder goed te liggen, maar daar botste hij op Mathieu van der Poel. De Nederlander reed solo naar de wereldtitel, terwijl Van Aert opnieuw zilver pakte.

“Misschien is Glasgow 2023 wel mijn laatste grote kans geweest”, stelt Van Aert. Die uitspraak zegt veel. Van Aert wil zijn droom niet begraven, maar hij weet dat de perfecte omstandigheden zeldzaam zijn. Zeker nu Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel en Remco Evenepoel op hun beurt ook blijven mikken op de grootste kampioenschappen. (lees verder onder de afbeelding)

Het WK in Haute-Savoie wordt volgens Van Aert nog zwaarder dan Rwanda en lijkt daardoor geen realistische optie voor hem. In 2028, in Abu Dhabi, wordt dan weer een parcours voor sprinters verwacht. Ook Kopenhagen in 2029 zou niet extreem zwaar worden. Brussel 2030 zou opnieuw interessanter kunnen zijn, zeker met een Belgisch decor en mogelijk een parcours dat beter bij zijn kwaliteiten past. Alleen is Van Aert tegen dan al 36 jaar. Niet onmogelijk, maar wel een andere fase van zijn carrière.

Toch is de droom nog niet voorbij. Van Aert kijkt naar elke kans die zich nog aandient. Dit jaar ligt er met Montréal opnieuw een zwaar WK-parcours, met ongeveer 3.500 hoogtemeters. Dat maakt de opdracht pittig, maar niet volledig uitgesloten. Pogacar zal daar vermoedelijk als topfavoriet starten, maar Van Aert weet dat een kampioenschap altijd zijn eigen verhaal schrijft. Tactiek, koersverloop, vorm van de dag en positionering kunnen alles veranderen.

Wout van Aert klinkt realistisch, maar niet gelaten. Hij weet dat de weg naar de wereldtitel smaller wordt, zeker door de komende parcoursen en de concurrentie van absolute wereldtoppers. Toch blijft hij zoeken naar dat ene moment waarop alles klopt. Parijs-Roubaix heeft hij eindelijk veroverd. De Ronde van Vlaanderen en de regenboogtrui blijven nog open hoofdstukken. En zolang Van Aert kansen ziet, hoe klein ook, zal hij ze proberen te grijpen. (Bron: HLN - Afbeeldingen: Sporza)

Fan van onze content? Zet Wielerplaza als favoriete bron in Google Nieuws en krijg onze strafste artikels gewoon tussen je dagelijkse nieuwsoverzicht. Volg ons hier...