Sergeant verwacht opvallend plan van Van Aert en Van der Poel op WK: ‘Ze gaan niet wachten’

Wout van Aert en Mathieu van der Poel behoren zondag tot de grote namen aan de start van de WK-wegrit in Montréal, maar het zware parcours lijkt op papier niet ideaal voor beide klassiekerspecialisten. Marc Sergeant denkt daarom te weten hoe de Belg en Nederlander hun kansen willen vergroten. De voormalige ploegleider verwacht dat Van Aert en Van der Poel veel vroeger dan de laatste kilometers in de aanval zullen trekken.

Dat scenario zou de koers volledig kunnen openbreken. Met Remco Evenepoel, Isaac Del Toro en Paul Seixas staan er immers meerdere renners aan de start die op de steile beklimmingen mogelijk in het voordeel zijn.

Volgens Sergeant heeft het voor Van Aert en Van der Poel weinig zin om zondag passief af te wachten tot de echte finale. Beide renners zijn zwaarder gebouwd dan veel van de pure klimmers die in Montréal aan de start verschijnen. Wanneer de wedstrijd pas in de laatste ronden beslist wordt en de beklimmingen telkens op volle snelheid worden gereden, kan dat in het nadeel van de Belg en Nederlander uitpakken.

Sergeant verwacht daarom een andere aanpak. “Zij gaan hun kaarten vroeger uitspelen”, voorspelde hij in zijn analyse. Van Aert en Van der Poel zouden volgens hem niet wachten tot de laatste veertig kilometer om hun eerste grote poging te ondernemen.

Dat betekent niet noodzakelijk dat beide renners samen ten aanval trekken. Wel verwacht Sergeant dat ze proberen te anticiperen voordat de lichtere klimmers de wedstrijd volledig naar hun hand kunnen zetten.

Vooral Van der Poel heeft vlak voor het WK laten zien dat een aanval van ver voor hem geen probleem hoeft te zijn. De Nederlander sloot de Ronde van Luxemburg zondag af met een uitzonderlijke prestatie. In de 177 kilometer lange slotrit trok hij al na enkele kilometers weg en reed hij uiteindelijk ongeveer 174 kilometer alleen aan de leiding.

Van der Poel kreeg onderweg meer dan 3.000 hoogtemeters voor de kiezen en bouwde zijn voorsprong op een gegeven moment uit tot ruim vijf minuten. Uiteindelijk won hij met meer dan een minuut voorsprong op Mikkel Frølich Honoré.

Zelf relativeerde Van der Poel die prestatie dinsdag nog. Hij zei dat de solo volgens hem weinig verandert aan zijn status voor het WK en noemde zichzelf eerder een outsider dan de uitgesproken topfavoriet. Tegelijk benadrukte hij dat een wereldkampioenschap door het ontbreken van oortjes vaak een open en onvoorspelbare wedstrijd wordt. Juist dat kan een vroege aanval aantrekkelijk maken.

Ook Van Aert heeft voldoende redenen om met vertrouwen naar zondag te kijken. De Belg sloot kort geleden een zware maar bijzonder succesvolle Vuelta a España af. Hij boekte twee ritzeges, won de groene puntentrui en kreeg na afloop ook de prijs voor de superstrijdlust. Daarnaast speelde hij meerdere keren een belangrijke rol in de successen van zijn ploeggenoten.

Van Aert koos er vervolgens voor om eerst thuis te herstellen en nog een trainingsblok af te werken voordat hij naar Canada reisde. Hij vertrok net als Van der Poel pas dinsdag naar Montréal, vijf dagen voor de WK-wegrit. De vraag is vooral hoe zijn benen reageren op bijna vierduizend hoogtemeters na drie weken Vuelta.

De cijfers van het parcours verklaren waarom Sergeant een vroege aanval logisch vindt. De mannen rijden zondag 273,7 kilometer met 3.803 hoogtemeters. Na het eerste deel van de wedstrijd volgen twaalf ronden over het lokale circuit rond Mont Royal. De Voie Camillien-Houde en Chemin de la Polytechnique vormen daar telkens belangrijke hindernissen, met op die laatste beklimming passages boven de 11 procent.

Het gaat daardoor niet alleen om één beslissende klim. De opeenstapeling van inspanningen kan renners met een hoger lichaamsgewicht ronde na ronde energie kosten. Ook Evenepoel wees na de GP de Montréal op dat aspect. Hij zag dat vooral lichtere renners zich op het lokale circuit vooraan konden handhaven, al benadrukte hij dat Van Aert en Van der Poel op een uitzonderlijke dag wel degelijk kunnen overleven.

Voor beide klassiekerspecialisten kan aanvallen vóór de wedstrijd volledig door de klimmers wordt gecontroleerd daarom een manier zijn om het koersverloop zelf te bepalen.

Sergeant kijkt bovendien nadrukkelijk naar Isaac Del Toro en Paul Seixas. Daar heeft hij goede redenen voor. Del Toro won op 13 september de Grand Prix Cycliste de Montréal, met Seixas op de tweede plaats. Die wedstrijd werd grotendeels gereden op hetzelfde lokale circuit dat zondag opnieuw centraal staat. Del Toro plaatste in de laatste honderden meters zijn beslissende versnelling en hield de Fransman achter zich.

Een week later bevestigden beiden hun vorm in de WK-tijdrit. Seixas zorgde op amper 19-jarige leeftijd voor een opvallende derde plaats, achter wereldkampioen Evenepoel en Filippo Ganna. Hij verloor 1 minuut en 13 seconden op de Belg.

Del Toro werd zesde, ondanks dat een vlakke en technische tijdrit minder bij zijn uitgesproken kwaliteiten als klimmer aansluit. Sergeant noemt precies die prestaties als reden om beide jonge renners zondag bijzonder serieus te nemen.

Voor België ontstaat daardoor een interessante situatie. Evenepoel en Van Aert zijn samen de Belgische kopmannen. De officiële selectie bestaat verder uit Tiesj Benoot, Quinten Hermans, Thibau Nys, Alec Segaert, Maxim Van Gils en Gianni Vermeersch. Een vroege aanval van Van Aert hoeft daarom niet noodzakelijk ten koste van Evenepoels kansen te gaan.

Integendeel: wanneer andere landen gedwongen worden om achter Van Aert aan te rijden, kan Evenepoel energie sparen. Wordt Van Aert bijgehaald, dan kan België later alsnog een andere kaart trekken. Sergeants voorspelling past daarmee in een breder tactisch vraagstuk. Van Aert en Van der Poel beschikken over voldoende uithoudingsvermogen om een koers van ver open te breken, maar lijken minder gebaat bij twaalf opeenvolgende rondes waarin de beste klimmers het tempo bepalen.

Voor Van der Poel spreekt zijn monstersolo in Luxemburg alvast boekdelen. Van Aert heeft op zijn beurt in de Vuelta bewezen dat hij opnieuw op hoog niveau kan aanvallen en winnen. Of Sergeant gelijk krijgt, weten we zondag. Maar één ding maakt het parcours in Montréal duidelijk: wie wacht tot de klimmers hun ideale moment kiezen, geeft mogelijk zelf de controle over de wedstrijd uit handen.