Wout Van Aert onthult zijn grootste teleurstelling na In Flanders Fields: "Dat dacht ik dus verkeerd..."

Het leek even opnieuw uit te draaien op een sprintduel tussen Wout van Aert en Mathieu van der Poel in In Flanders Fields (het voormalige Gent-Wevelgem). Maar uiteindelijk werd het een ander verhaal: ploegmaat Jasper Philipsen mocht sprinten voor de zege — en won.

Van Aert nam het heft in handen op de tweede passage van de Kemmelberg. Samen met Van der Poel en Florian Vermeersch trok hij in de aanval. Na de derde beklimming moest Vermeersch lossen en bleef het duo over. Alles leek klaar voor een rechtstreeks duel tussen de twee rivalen. “Ik dacht dat we het in eigen handen hadden”, vertelde Van Aert achteraf.

Toch liep het anders. In de slotkilometer werden Van Aert en Van der Poel, samen met de eerder aangesloten Alec Segaert, opnieuw gegrepen door het peloton. “Het zat er een beetje aan te komen, want de groep kwam dichter en dichter”, gaf Van Aert toe. Zelfs thuis werd er meegeleefd: “Mijn oudste zoon was ook ontgoocheld”, klonk het met een glimlach.

Volgens Van Aert speelde het koersgedrag van Van der Poel een sleutelrol in het mislopen van de overwinning. “We hebben goed samengewerkt, maar Mathieu had de luxe dat Philipsen nog achter ons zat. Hij kon defensiever koersen. Dat was in mijn nadeel. Of dat het verschil heeft gemaakt? Ja, zeker weten.” Die tactische keuze bleek achteraf ook de juiste: Philipsen maakte het werk van de ploeg perfect af in de sprint.

Toen Segaert nog de oversteek maakte, hoopte Van Aert even op extra steun voorin. “Ik dacht: een kompaan die vol voor het podium gaat. Maar dat was ook niet het geval.” Hoewel de overwinning uitbleef, kijkt Van Aert toch positief terug op zijn koers: “Ik ben tevreden met hoe ik heb kunnen koersen, maar het heeft niet geleid tot een mooi resultaat.”

(Intro-afbeelding: screen grab Sporza)