De Tour de France begon niet als sportwedstrijd, maar als reclamestunt

Vandaag is de Tour de France een van de grootste sportevenementen ter wereld. Miljoenen mensen volgen de koers op televisie, langs de weg of via liveblogs. Maar wist je dat de Tour ooit begon als een slimme reclamestunt voor een krant?

In 1903 zat de Franse sportkrant L’Auto met een probleem. De krant wilde meer lezers lokken en de concurrentie met rivaal Le Vélo winnen. Er moest iets spectaculairs komen, iets waar heel Frankrijk over zou praten.

Journalist Géo Lefèvre kwam met een bizar idee: een wielerwedstrijd die niet één dag, maar meerdere weken zou duren. De renners zouden een grote ronde door Frankrijk rijden. Zijn hoofdredacteur Henri Desgrange vond het idee eerst waanzin, maar ging uiteindelijk toch akkoord. Zo werd de Tour de France geboren.

De eerste editie had nog weinig te maken met de strak georganiseerde koers die we vandaag kennen. Er waren slechts zes ritten, maar samen waren die goed voor maar liefst 2.428 kilometer. Dat betekent dat sommige etappes langer waren dan 400 kilometer. De openingsrit van Parijs naar Lyon was zelfs 467 kilometer lang. Renners vertrokken in de namiddag en reden urenlang door de nacht, vaak over slechte wegen en met materiaal dat je vandaag eerder in een museum zou verwachten.

Er stonden 60 renners aan de start. Slechts 21 haalden het einde. De winnaar werd Maurice Garin, een Fransman met Italiaanse roots, die de Tour domineerde en uiteindelijk met bijna drie uur voorsprong won. Voor moderne wielerbegrippen klinkt dat onvoorstelbaar, maar in 1903 was de Tour vooral een uitputtingsslag.

En de marketingtruc? Die werkte perfect. De stunt van L’Auto groeide uit tot een sportief fenomeen. De krant verkocht meer exemplaren, de naam Tour de France was geboren en Henri Desgrange werd de vader van de grootste wielerwedstrijd ter wereld.

Wat begon als een poging om kranten te verkopen, werd uiteindelijk een van de meest mythische tradities in de sport.