Pogacar doet opvallende uitspraak waar niemand iets van gelooft: 'Goeie renner, slechte leugenaar!'

Tadej Pogačar zette op de mythische Alpe d'Huez opnieuw een indrukwekkende prestatie neer. De Sloveense Tourleider boekte er zijn vijfde ritzege van deze Ronde van Frankrijk en de 26e uit zijn carrière, maar schreef ook geschiedenis door het klimrecord van Marco Pantani uit de boeken te rijden.

De Italiaan had sinds 1997 de snelste beklimming op zijn naam staan met 36 minuten en 50 seconden, maar Pogačar dook daar ruim onder met een verbluffende tijd van 35 minuten en 27 seconden. Opvallend genoeg bleek de wereldkampioen zich daar vooraf nauwelijks mee bezig te hebben gehouden. "Ik wist eerlijk gezegd niet eens wat het te kloppen record precies was", vertelde hij na afloop. "Toen ik hoorde dat ik een record had gebroken, was ik natuurlijk ontzettend blij."

Volgens Pogačar draaide de rit in de eerste plaats om de ploeg, die na enkele moeilijke dagen opnieuw kon vieren. "Deze overwinning is echt voor de hele ploeg", benadrukte hij. De kopman van UAE Team Emirates geloofde pas echt in de ritzege toen hij via de koersradio hoorde dat de vroege vluchters elkaar begonnen te bestoken.

"Dan weet je dat het tempo stilvalt", legde hij uit. Op de slotklim rekende hij erop dat hij Richard Carapaz en Lenny Martinez nog kon inhalen, al leek dat na een aanval van de Ecuadoriaan even niet meer haalbaar. "Ik dacht echt: 'Godsamme, weg zijn ze weer, dit red ik nooit.' Maar dat bleek zijn laatste kruit te zijn."

Toen Pogačar de leiders uiteindelijk te pakken kreeg, besloot hij niet te wachten op een sprint. Met nog zo'n 800 meter te gaan plaatste hij zijn beslissende versnelling. "Ik kende de aankomst goed en heb gewoon alles gegeven", vertelde hij.

De Sloveen omschreef de etappe als "een van mijn zwaarste overwinningen ooit" en had ook lof voor de renners uit de vroege vlucht. "Respect voor de gasten in de kopgroep; ze reden ontzettend slim vandaag." Onderweg haalde hij bovendien extra motivatie uit elke renner die hij voorbijreed. "Het geeft een enorme boost als je renner voor renner opslokt."

Hoewel het verbreken van Pantani's record voor veel wielerliefhebbers een historisch moment was, hield Pogačar de prestatie zelf liever in perspectief. "Uiteindelijk wilde ik gewoon een goeie koers rijden en winnen voor de jongens. En dat een record van meer dan dertig jaar oud nu eindelijk is gebroken... tja, dat is simpelweg geweldig voor ons allemaal."

Ook de emoties binnen de ploeg ontgingen hem niet. Ploegleider Joxean Fernández Matxín reageerde zichtbaar geëmotioneerd na de finish, maar Pogačar bleef zichzelf. "Hij is altijd zo emotioneel! Ik heb dat zelf minder, ik huil niet zo snel. Maar als je dan wint, is dat de ultieme beloning en komen alle emoties er toch uit."

Dat Pogacar beweerde dat hij totaal niet bezig was met het record van Pantani, laat staan dat hij het kende, schiet bij veel wielerfans in het verkeerde keelgat. Iemand zei: "Hij liegt!" Een ander zei: "Waarom komt hij daar niet gewoon eerlijk voor uit?" Nog iemand anders reageerde: "Gelooft iemand daar een woord van!?" Ten slotte schreef iemand: "Goeie renner, slechte leugenaar!"