Tim Merlier eerlijk over Wout van Aert: "Het was vroeger toch anders"

Tim Merlier begint aan de Tour de France als een van de snelste sprinters van het peloton, maar zijn weg naar de wereldtop liep niet in een rechte lijn. Opvallend genoeg speelde Wout van Aert daarin een rol. Niet als ploegmaat in de Tour, niet als lead-out, maar als oude bekende uit de cross die hem mee deed beseffen wat nodig was om op de weg echt door te breken.

De band tussen Merlier en Van Aert is vandaag minder intens dan vroeger. Verschillende ploegen, andere woonplaatsen, kinderen en een druk koersleven zorgen ervoor dat ze elkaar minder spreken. Toch blijft er respect en vertrouwen. Merlier liet verstaan dat het contact “wat minder geworden” is, maar ook dat de deur nooit dicht is.

Dat maakt het verhaal interessant. Net nu Merlier in de Tour op zoek gaat naar ritzeges en misschien zelfs naar groen, ontbreekt Van Aert in Frankrijk. Twee Belgische toppers die ooit dicht bij elkaar stonden, beleven deze zomer dus een compleet ander verhaal.

Tim Merlier is vandaag een gevestigde naam op de weg, maar lange tijd was zijn carrière vooral met de cross verbonden. Hij was geen renner die als tiener al richting Tour-sprints werd geduwd. Zijn overstap naar de weg kwam geleidelijk, met vallen en opstaan, en vooral met het besef dat hij veel meer in zijn mars had dan alleen korte winterse inspanningen in het veld.

Een belangrijk moment kwam in 2016, toen Merlier de GP Zottegem won. Dat was geen wereldschokkende zege in internationale ogen, maar voor hemzelf was het wel een signaal. Plots werd duidelijk dat hij op de weg niet alleen kon meedoen, maar ook kon winnen.

Vanaf dat moment veranderde er iets. Merlier begon serieuzer te leven voor zijn wegcarrière. De sprinter die vroeger als crosser nog vrij los met voeding en voorbereiding omging, begon meer aandacht te besteden aan details. En net daar kwam Van Aert om de hoek kijken.

Van Aert was in die periode zelf volop aan het veranderen. Hij groeide van een ranke veldrijder uit tot een completere atleet, iemand die begreep dat succes op de weg andere eisen stelt dan succes in de cross. Meer duurvermogen, meer controle over gewicht, meer professionaliteit en vooral: meer discipline tussen de wedstrijden door.

Merlier zag die evolutie van dichtbij. Waar er vroeger op stage al eens makkelijker frieten, chocolade of andere snelle kost passeerden, werd de aanpak stilaan strikter. Niet overdreven of geforceerd, maar wel bewuster.

Voor Merlier was Van Aert daarin een soort voorbeeld. Niet omdat Wout hem dagelijks vertelde wat hij moest doen, maar omdat hij zag hoe snel iemand kon groeien wanneer talent gekoppeld werd aan een professionelere levensstijl. Merlier is Van Aert daarin gevolgd, en dat heeft hem geen windeieren gelegd.

Vandaag is Merlier een sprinter die in de grootste koersen kan winnen. Hij is explosief, koel in hectische finales en een renner die perfect weet wanneer hij zijn sprint moet lanceren. Dat pure instinct had hij altijd al. Maar de basis om dat drie weken lang in een grote ronde te kunnen tonen, kwam er pas later.

Dat Merlier en Van Aert elkaar vandaag minder spreken, is eigenlijk niet zo vreemd. De wielerwereld is klein, maar tegelijk bijzonder druk. Renners zitten maanden per jaar op stage, in hotels, op koers of onderweg. Wie kinderen heeft, beschermt de schaarse vrije tijd nog meer.

Merlier gaf zelf aan dat hij Van Aert niet voortdurend lastigvalt. Dat past ook bij hun relatie. Geen vriendschap die elke week bevestigd moet worden met berichten of bezoekjes, maar wel een band waarin beide renners weten dat ze op elkaar kunnen rekenen als het nodig is.

Dat maakt het net geloofwaardig. In de topsport veranderen relaties vaak. Ploegmaats worden rivalen, vrienden rijden andere programma’s, levens lopen uiteen. Maar sommige banden verdwijnen niet helemaal, zeker niet wanneer ze gevormd zijn in de cross, waar renners elkaar vaak al van jongs af aan kennen. Bij Merlier en Van Aert lijkt dat precies het geval. Minder contact, ja. Minder respect, nee.

De timing van Merliers uitspraken is opvallend. De Tour staat voor de deur en beide renners bevinden zich in een compleet andere situatie. Merlier trekt naar Frankrijk als sprintkopman van Soudal Quick-Step. Zijn opdracht is duidelijk: massasprints winnen, punten pakken en zich mengen in de strijd om groen.

Van Aert ontbreekt dan weer. Door blessureleed is hij er niet bij, waardoor Visma-Lease a Bike een van zijn meest veelzijdige pionnen mist. Voor de Tour is dat een aderlating, want Van Aert kan normaal bijna alles: sprinten, tijdrijden, knechten, aanvallen en bergritten controleren.

Voor Belgische fans voelt dat dubbel. Enerzijds is er teleurstelling omdat Van Aert niet mee strijdt in een koers waarin hij al zoveel memorabele momenten beleefde. Anderzijds ligt er voor Merlier net een grote kans. Zonder Van Aert verdwijnt een mogelijke puntenpakker uit de strijd om groen, al blijft de concurrentie met Jasper Philipsen, Biniam Girmay, Olav Kooij en andere sprinters bijzonder zwaar. (lees verder onder de afbeelding)

Het verhaal van Merlier en Van Aert werkt omdat het meer vertelt dan alleen “twee renners kennen elkaar”. Het toont hoe carrières elkaar kunnen beïnvloeden. Van Aert werd niet de lead-out van Merlier, maar hij was wel een spiegel. Een renner die liet zien wat er mogelijk was als je de stap van crosser naar absolute wegrenner serieus neemt.

Merlier heeft die les op zijn eigen manier vertaald. Hij is geen Van Aert geworden, en dat hoefde ook niet. Hij werd een pure sprinter met een dodelijke versnelling, iemand die in vlakke finales tot de allerbesten behoort. Maar onder die sprint zit dezelfde evolutie: meer discipline, meer focus, meer topsport.

Daarom is dit geen klein randverhaal in aanloop naar de Tour. Het zegt iets over hoe Merlier op dit punt is geraakt. Niet als vanzelf, niet alleen door snelheid, maar door jaren van zoeken, aanpassen en leren van mensen rondom hem.

En misschien maakt dat zijn Tourverhaal net sterker. Merlier start niet als jonge belofte, maar als volwassen sprinter die weet wat hij heeft moeten veranderen om hier te staan. Van Aert is er deze keer niet bij in Frankrijk, maar ergens rijdt een stukje van zijn invloed toch mee in de sprinttrein van Soudal Quick-Step.