Eddy Merckx heeft een zware periode achter de rug, maar de Belgische wielerlegende durft stilaan weer vooruit te kijken. De vijfvoudige Tourwinnaar werd de voorbije maanden meermaals medisch opgevolgd en moest zich focussen op revalidatie, maar klinkt nu voorzichtig optimistisch.
Voor het grote publiek bleef Merckx de laatste tijd grotendeels uit beeld. Zijn gezondheid vroeg alle aandacht, en openbare optredens waren zeldzaam. Toch maakte hij nu een uitzondering voor een samenwerking met
horlogemerk Breitling, dat een speciale Eddy Merckx-editie lanceert met een gele wijzerplaat. Een duidelijke knipoog naar zijn Tourverleden. “Via mijn schoondochter Lotte Kopecky, die al twee jaar ambassadeur is voor het merk, zijn ze bij mij uitgekomen”, vertelde Merckx aan Sporza. “Mijn carrière mag toch luxueus genoemd worden, met al die overwinningen. Het past dus bij elkaar.”
Een zware periode voor Merckx
Dat Merckx opnieuw publiek verschijnt, is op zich al opvallend. De voorbije maanden stonden vooral in het teken van herstel. Na opeenvolgende problemen aan zijn heupen moest hij regelmatig revalideren en medische controles ondergaan. Voor iemand die zijn hele leven op de fiets heeft geleefd, is dat geen kleine aanpassing. Merckx werd groot door beweging, discipline en koersinstinct. Plots draaide zijn dagelijks leven vooral rond herstellen, kracht terugwinnen en opnieuw stabiliteit vinden.
Toch klinkt er nu voor het eerst opnieuw wat hoop. “Het gaat beter nu, al moet ik nog intensief revalideren”, zegt Merckx. “Ik hoop binnenkort toch weer te kunnen fietsen. Gewoon in de natuur natuurlijk, zonder competitie. Dat blijft immers het mooiste wat er is.” Die woorden passen bij Merckx. Zelfs op latere leeftijd blijft fietsen voor hem meer dan sport. Het is vrijheid, gewoonte en identiteit. Niet meer om te winnen, niet meer om records te breken, maar simpelweg omdat het gevoel op de fiets onvervangbaar blijft.
“Ik mis nog kracht in mijn benen”
Helemaal hersteld is Merckx nog niet. De 81-jarige Belg beseft dat zijn lichaam tijd nodig heeft. Vooral stappen blijft voorlopig moeilijk. De kracht is nog niet volledig terug, en dat heeft invloed op zijn stabiliteit. “Ik mis nog kracht in mijn benen en ben daardoor minder stabiel”, klinkt het eerlijk. “Maar mijn heupen zijn goed en ik kan goed eten.”
Dat laatste lijkt een klein detail, maar in een herstelproces is het belangrijk. Goed kunnen eten, opnieuw wat kracht opbouwen en stap voor stap stabiliteit terugvinden: het zijn signalen dat de richting positief is. Een nieuwe ingreep lijkt voorlopig niet aan de orde, en dat geeft Merckx ademruimte.
Voor de buitenwereld blijft Eddy Merckx vaak “de Kannibaal”, de man van de onwaarschijnlijke erelijst. Vijf keer de Tour, vijf keer de Giro, een Vuelta, drie wereldtitels, monumenten, klassiekers en records die nog altijd bijna mythisch aanvoelen. Maar dit verhaal toont een andere Merckx: kwetsbaarder, rustiger, maar nog altijd met dezelfde koppigheid om vooruit te willen. (lees verder onder de afbeelding)
De gele link met zijn Tourverleden
De Breitling-editie met gele wijzerplaat is meer dan een marketingdetail. Geel is onlosmakelijk verbonden met Merckx. Geen Belg droeg de Tour zo zwaar, zo dominant en zo vaak naar zijn hand als hij. Daardoor krijgt zo’n samenwerking automatisch een symbolische laag. Merckx zegt het zelf met een glimlach: zijn carrière mag luxueus genoemd worden. Dat is bescheiden uitgedrukt. Hij werd niet zomaar een kampioen, maar hét ijkpunt waaraan generaties wielrenners nog altijd worden afgemeten.
Net daarom raakt zijn herstelverhaal veel wielerfans. Het gaat niet alleen over gezondheid, maar ook over de man achter de legende. De renner die ooit alles won, wil vandaag vooral opnieuw zorgeloos kunnen bewegen. Misschien zelfs weer fietsen, ergens in de natuur, ver weg van het lawaai van de koers.
Voor Merckx is dat voorlopig het belangrijkste doel. Geen gele trui, geen finishlijn, geen podium. Alleen opnieuw sterker worden. En als het lichaam meewerkt, binnenkort weer de fiets op.